15 December 2017

Wie is hier nu eigenlijk eenzaam?

Dit verhaal is ingezonden door schrijver Kasper van Royen voor de actie #bloggentegeneenzaamheid waarmee Aap Blog Mies aandacht vraagt voor het onderwerp eenzaamheid. De illustratie bij dit blog is gemaakt door illustrator Gemma Pauwels.

Dit blog is de vijfde in een serie verhalen en gedichten waarin mensen worden uitgedaagd om de vraag ‘wat betekent eenzaamheid voor jou?’ te beantwoorden. Alle inzendingen verschijnen tot aan de kerst op Aap Blog Mies en zijn te volgen via het Facebookevenement: Bloggen tegen eenzaamheid.

Een zinnig gesprek

‘Goedenavond, u spreekt met Wilco de Wit van onderzoeksbureau NWVS. Bel ik gelegen?’

‘Nou, jongen, de soep is net op en ik word voor zover ik weet nergens verwacht. Dus brand maar los met je onderzoek.’

Hartelijk dank. Wel, het gaat over het onderwerp eenzaamheid. Wij proberen, als NWVS zijnde, de eenzaamheid in Nederland in kaart te brengen.’

‘Nou, jullie doen maar.’

Ja, dat is wat we doen dus. Omdat er een hoop om te doen is, om die eenzaamheid.’

‘Ik ben niet eenzaam hoor.’

‘Oké, dat is mooi. Maar bij die vraag zijn we nog niet.’

‘Nou, dan weet je dat toch alvast. Kan je dat alvast in je onderzoek zetten.’

‘Eerst zou ik graag uw leeftijd willen weten.’

‘Ja, wil jij dat weten? Nou, raad dan maar.’

‘Euh… 63?’

‘Ha, nou daar doe ik het voor hoor.’

‘U bent dus ouder dan dat?’

‘Ja.’

‘Hoeveel ouder?’

‘Gaan we rekensommetjes maken? Ik dacht dat je het over eenzaamheid wilde hebben.’

Ik kan niet verder in het computersysteem als ik geen leeftijd invul.’

‘Dan vul je toch wat in? Maakt mij niks uit hoor.’

‘Als het u niks uitmaakt, kan u toch net zo goed zeggen hoe oud u bent?’

‘Denk jij dan dat eenzaamheid met leeftijd te maken heeft? Jij denk natuurlijk: ach, zo’n ouwe knakker…’

‘Hoe kan ik nou weten of u oud bent als u uw leeftijd niet geeft?’

‘Ach, jongetje toch…’

‘Ik moet uw leeftijd echt weten. Anders heeft dit allemaal geen zin.’

‘Ach, er heeft zoveel geen zin. Hoe ouder je wordt, des te meer je dat leert accepteren. En
natuurlijk, iedereen heeft warmte en genegenheid nodig. Maar ik heb het geluk gehad daar in mijn leven rijkelijk in bedeeld te zijn. Daar is lang op te teren hoor, zo’n brok liefde. Dus natuurlijk doet het mij verdriet dat er zoveel mensen wegvallen. Want dat krijg je natuurlijk wel op mijn leeftijd, dat mensen wegvallen. Maar…’

‘Sorry meneer, ik zou u er graag op willen attenderen dat er verderop in het onderzoek ruimte is voor opmerkingen. Want het is op zich best interessant wat u nu vertelt hoor. Maar houd dat nog even vast.’

‘Dat is nou mijn hele punt, vasthouden is essentieel. Zolang je de liefde vasthoudt in je hartje raak je nooit eenzaam.’

‘Het is echt heel zonde hoor, als u nu dat soort dingen zegt en het zo weer vergeten bent.’

‘Met mijn geheugen is anders ook al niks mis, hoor. Zeg, jij hebt wel veel ideeën over oude mensen hè? Per definitie niet alleen eenzaam maar ook dement?’

‘U geeft dus toe dat u oud bent?’

‘Dat valt moeilijk te ontkennen.’

‘Maar, voor de zoveelste keer, hóe oud?’

‘Redelijk oud.’

‘Ik begin nu toch wel een beetje kwaad te worden hoor.’

‘Oh, dat wil ik natuurlijk niet op m’n geweten hebben. Er is al zoveel kwaadheid in de wereld. Nou, vooruit, zet er dan maar 75 in.’

‘Hè, hè, was dat nou zo moeilijk?’

‘Nee, betrekkelijk eenvoudig zelfs. Alweer zoiets waar ik tot dusverre geen enkele moeite mee heb, m’n leeftijd onthouden.’

‘Alleen houdt u die leeftijd dus wel het liefst voor uzelf.’

‘Ik hou sowieso dingen graag voor mezelf. En ik denk dat hem daar het recept tegen eenzaamheid in zit, dat je dingen voor jezelf wil houden. Dat het niet erg is om die dingen niet te kunnen delen. Dat het geen enkele afbreuk doet aan de waarde van die dingen en wat je eruit kan halen.’

‘We zijn nog steeds niet bij de opmerkingen hoor. We gaan nu naar vraag 1.’

Gemma Pauwels - Kasper van Royen

‘Nu pas? Ik dacht dat ik je al een hoop antwoorden gegeven had.’

‘Op vragen die ik niet had gesteld, meneer. Ik vroeg enkel naar uw leeftijd. En dat was officieel nog helemaal geen vraag. Alleen wat we moeten weten voordat we kunnen beginnen.’

‘Ik begin wel trek in een borrel te krijgen. Hoe lang duurt dit nog?’

‘Laten we er gewoon snel doorheen gaan, dan bent u zo van me af.’

‘Ja, maar je bent nooit van jezelf af hè? Vergeet dat niet! Je zal het met jezelf moeten doen, m’n jong. Maak daar toch het beste van. Zo belangrijk!’

‘Oké, daar komt-ie dan. Vraag 1. Kunt u aangeven hoe eenzaam u uw voelt op een schaal van 1 tot 5, waarbij 1 ‘helemaal niet eenzaam’, 2 ‘een beetje niet eenzaam’, 3 ‘niet eenzaam, maar ook niet niet-eenzaam,’ 4 ‘een beetje eenzaam’ en 5 ‘heel erg eenzaam’ betekent.’

‘God, daar vraag je me wat jongen. Een schaal van 1 tot 5. Was het leven maar een schaal. Ja, een dampende schaal aardappelen, die heb ik soms wel op tafel staan. Als ik tenminste de energie heb die rotdingen eerst te gaan staan schillen. Anders haal ik gewoon een zak frieten op de hoek. Ben ik er toch ook weer even uit.’

‘Oké, maar we hebben het nu niet over eten, we hebben het over eenzaamheid.’

‘Toch hebben die dingen wel met elkaar te maken hoor. Veel mensen doen dat graag, samen eten. Ik moet er niet aan denken zeg. En dan zeker de dag door moeten nemen? Een dag waarop je niks hebt meegemaakt? Dan kijk ik net zo graag naar De Wereld draait Door.’

‘Zal ik dan nummer 3 invullen? Dus ‘niet eenzaam, maar ook niet niet-eenzaam’?’

‘De gulden middenweg? Tja, als jij dat graag wil.’

‘Meneer, het gaat er niet om ík wil. Het gaat erom dat we de eenzaamheid in kaart brengen.’

‘Maar waarom wil jij dat dan zo graag?’

‘Ik wil het niet graag, ik zou willen dat het niet nodig was, maar het is nodig. NWVS kan die gegevens verstrekken, zodat er voorzieningen en activiteiten in de buurt komen.’

‘Och, maar dat had je wel even eerder kunnen zeggen. Als ik ergens niet van houd dan zijn het wel voorzieningen en activiteiten.’

‘Meneer… ik weet niet zo goed wat ik met u aanmoet. Deze enquête had in vijf minuten klaar kunnen zijn. Zullen we ooit voorbij de eerste vraag komen?’

‘Het spijt me jongen. Het spijt me echt. Ik verdoe je tijd en hou de lijn bezet. Je kan beter met andere mensen de eenzaamheid in kaart brengen.’

‘Het geeft niet. Of nou ja, het geeft wel. Maar het is ook m’n eigen schuld.’

‘Hoe bedoel je?’

‘Ik wil te graag, dat is het. Alles in hokjes onderbrengen. Terwijl ik zoveel van u zou kunnen leren.’

‘Nou ja goed, ik kan hier wel zitten ouwehoeren, maar jij moet er wel wat mee kunnen natuurlijk. In dat computersysteem van je.’

Ach, fuck het computersysteem. Er is helemaal geen computersysteem. Ik werk gewoon vanuit notepad.’

‘En hoe kom je aan mijn nummer eigenlijk?’

‘Een oude telefoongids. Kwam ik tegen bij het opruimen, veel van die nummers kloppen nog gewoon. Maar de meeste mensen hangen meteen weer op. U bent de eerste die echt de tijd voor me neemt. Ach, wat triest is dit ook eigenlijk.’

‘Waarom?’

‘Omdat m’n kamer nog steeds niet is opgeruimd. Ik kan hier nauwelijks lopen, maar durf ook niet naar buiten toe.’

‘Ach jongen, rustig maar. Hoe heet je eigenlijk?’

‘Nico. Van Nico Wil Vragen Stellen, NWVS weet u wel.’

‘Maar natuurlijk. Zeg Nico, ik mag dan wel 75 zijn, maar ik kan nog steeds een aardig potje opruimen. Zal ik jou daar dan eens mee komen helpen? Neem ik onderweg een lekkere zak frieten mee, want erg vullend was die soep niet.’

Zou u dat willen doen? En gaat u me dan ook helpen met vragen bedenken en mensen bellen?’

‘Oké, maar dan moet de naam wel veranderd worden naar NWWVS, Nico én Wilco Willen Vragen Stellen. Want daar heb ik ook wel een paar goeie van hoor, van die vragen.’

‘Maar ik heb wel al stickers gemaakt.’

‘Dan schrijven we er toch gewoon een ‘w’tje tussen? Ziet niemand.’

‘U bent een fijne vriend.’

‘Nou niet te hard van stapel lopen hè, knul. Heb je mayo in huis?’

‘Emmers vol.’

– Kasper van Royen –

Over de auteur
Kasper van Royen (1983) is schrijver en filosoof en was vaste columnist voor online magazine
hard//hoofd. In 2016 debuteerde hij bij Nijgh & van Ditmar met En toen kwam Annika, een
tragihilarisch boek over de eerste jaren van zijn vaderschap. Hij leverde een bijdrage aan Onze
dieren, een bundel met dierenverhalen die onlangs bij De Geus verscheen. Momenteel werkt hij
aan een roman en is daarnaast af en toe te vinden op podia waar hij op eigen wijze uit eigen werk
voordraagt. Een deel van z’n schrijfsels is te volgen via www.kaspervanroyen.com

Over de illustrator
Gemma Pauwels is illustrator en animator en werkt voor verschillende kranten en magazines zoals Dagblad Trouw en De Standaard. Bekijk meer van haar werk op www.gemma.nu. Ook is ze op instragram te vinden.

Wil je zelf graag leren bloggen en werken aan jouw eenzaamheid, meld je dan aan voor een van de blogworkshops in het nieuwe jaar. Meer info vind je in dit blogbericht.

Wil je meebloggen?

Zou je zelf ook graag een blog willen bijhouden op dit platform? Wil je meelezen met alle verhalen en daaronder je bewondering kunnen uitten? Aarzel dan niet langer en geef je op voor Aap Blog Mies.

Deze blogpost is geschreven door: Sander